| کبوتران چاهی |
 |
 |
 |
| نوشته شده توسط عدالت فرزانه |
| سه شنبه ، 26 آبان 1388 ، 06:22 |
|
نمایشنامه کبوتران چاهی نویسنده : عدالت فرزانه
شخصیت ها: سیدخانم ، آذر ، آوا ، شیدا ، زیبا ، مهین صحنه: جاده زمان : هیچ *** صدای پایی که می رود.. صدای پاهایی که می روند ...صدای اسبی ...اسبهایی ... کاروانی..وبین کاروان زمزمه هایی که برای زیارت راهی هستند.. .و آرام آرام صدای حرکت درشکه ای.... و ماشینی ....وماشینها ...و اتوبوس ..... *** نور می آید همه زنها با چادرهای مشکی و کیف وکوله های سفر منتظر اتوبوس در جاده اند..مدتی از انتظار آنها برای آمدن اتوبوس می گذرد.. سرگرم روزمرگیهاشان می شوند تا رسیدن اتوبوس .... زیبا ، با سرو وضعی آرایش کرده در حال آرایش دزدکی خود ، از نگاه دیگران .. بطوراتفاقی نگاه سیدخانم که انگار سرگروه این هیئت است ناخودآگاه در ریمل وماتیک زیبا گره میخورد..(لبش را می گزد): استغفرالله واتوب وعلیک.. زیبا (خنده اش می گیرد وبا مسخره):زیر یقه ات فوت کن ، نکردی.کابلاخانوم...؟ باطل نشه یوقت .... سیدخانم برای پرت نشدن حواسش از قرآن با لبخندی که نشان می دهد تمسخر زیبا را به دل نگرفته درادامه قرائتش: وان ینذر...... (آذر مدتها درتلاش تماس بود ،که ناگهان موفق شده است) -(با خوشحالی ازدور به آوا اشاره می کند)..گرفت.. گرفت..الو..الو.... سلام...چه خبر؟ میگم : چه خبر؟ بابات اومد..؟ ساعت چنده مگه؟ چی..؟..نگاه کن ببین ساعت چنده دخترم....اتوبوس؟ (آرام ودرگوشی)....آره ..همون اتوبوس سفیده است.که پارسال باهاش رفتیم....نگو زشته...یعنی چی راننده سربه هوا..؟ چشه مگه بنده خدا؟ من چه می دونم ..زهرا خانومه دیگه ، میگه:..این هیئت فقط اونو میشناسه.....الان میگی من چیکار کنم..؟آره خب..مهم صندلیاشه که راحته ، چی؟ نه ..اون فقط یه اتفاق بود...آره آره..ولش کن بابا..از اونجا چه خبر..بابات رسید ؟ نرسیده؟ تنهایی الان؟(بی هوا داد می زند) پس کدوم گوره بی پدر؟ آوا: (برای هشدار ) مامان.. (آذر با نگاهش اشتباهش را قبول می کند) آوا: قطش کن..بسه..دیگه... (آذر ..خیلی آرام وبا آبرو داری) جای شکر داره سقف روسرمون خراب نمیشه..ولله بخدا.. زیر سقفی که نه نماز خونده بشه..نه لای قرآنی باز بشه ..باید ازش فرار کرد.... (با بغض). نمی دونم دیگه ، آقا خودش یه کاری می کنه... باشه..باشه.. دعا می کنم...دعا میکنم سال دیگه .ان شالله.با فرهاد بیای..زنگ که نزده؟..چی؟ آنتن نداد..دوباره بگو....صدات قطع و وصل میشه..نمی تونم زیاد حرف بزنم...قطع کن دوباره زنگ می زنم.....زنگ می زنم..باشه ..باشه..مواظب خودت باش..باشه؟ ....(با ناراحتی) قطع شد. آوا: (ناراحت) خوب شد (دستش را بطور دستوری بسمت مادرش آذر دراز کرده است که گوشی را بخاطر بی آبرویی که انجام داد به او بدهد..) همیشه این مشکل رو داریم ..نه؟ آذر (با اشاره نگاهش به سید خانم ) هیس دختر (ناچارا گوشی را به آوا می دهد..) سیدخانم روی کیف مسافرتی ، کنار عصای دستی خود کاملا مسلط به اطراف نشسته ودر هرحال خواندن قرآن بی صدا ودرحد تکان دادن لبهایش است مهین:( که گوش به حرفهای پشت گوشی شوکت داشت خودش را به شوکت نزدیک تر می کند) کی بود شوکت خانم...؟ آوا: (به مادرش ) اولیش...تحویل بگیرید مامان خانم؟ زیبا: (ازدور..) البته ببخشیدا ، خانمها یه وقت فکر نکنن فضولیه..(با تمسخر) یه نوع کنجکاویه... مهین .: ترو سنه نه ، نخود هر آش .؟.. آذر: ..دخترم بود...دختر بزرگه ام... مهین: خدابرات نگهشون داره..این یکی که یه پارچه خانومه..(به آوا لبخندی می زند) مهین ( من من می کند...) .نمی خواستم گوشم به حرفات باشه..مگه پارسال چی شده بود ؟ آذر: راستش رو بخوای... سیدخانم برای اینکه آذر حرفهایش را ادامه ندهد قرائت قرآن را باصدای بلند ادامه می دهد..ناخودآگاه همه توجه ها به طرف او جلب می شود... سیدخانم: فنحن قائلون بتجسد الاعمال وتصورها بالصوره المناسبه بحسب الاحوال آذر از ادامه حرفهایش منصرف شده و.سراغ کیفش می رود..آوا بطرف او رفته وبا تحویل دادن گوشی اش شروع به نصیحت دخترانه ی مادرش آرام ودر گوشی می کند...مهین دستش را به مهره پشت گردنش می برد..دردی سنگین بصورت ناگهانی براو حمله ور شده.. (باصدایی گرفته حین درد)...بازهم این مهره های پشت گردنم..آخ.... (زیرلب..با وردی نذر می کند) ..پنج دوره تسبیح وصلوات..به نیت پنج تن آل ابا.. سید خانم: چی شد مهین خانم؟ زیبا: دیدی گفتم فضولی آخر وعاقبت نداره.. مهین: ازوقتی سوار ماشین شدم..همینطور یهو می گیره .. سید خانم: حالا چی..خوب شدی؟ مهین: آره ..گذریه...میاد ورد میشه.. سیدخانم: اینا یه نشونه است زیبا: من هم میگم.. مهین : (به حاج خانم) نشونه چی؟ زیبا: جهنم سیدخانم: (زیرلب) نه زیبا خانم...سفر مهین: (بلند می شود ودست سید خانم را ازخود دور می کند)..فعلا که پنجریم.کابلا خانوم.. (با تمسخر) نه اینکه...اتوبوس برامون گرفتید..داریم میرسیم..دستتون دردنکنه ،چیزی نمونده ببینید حرمه.. السلام علیک یا ثامن الحجج ..السلطان خراسان... صدای سورنا ها ی خادمین حرم در پس زمینه..- شیدا به احترام حرم از جا برمی خیزد.. – صداها آنی قطع می شود آوا : پاشدی ؟ شیدا : یه لحظه حرم اومد جلوی چشام آوا : می بینی تو رو خدا ( رو به مهین ) زشته والله .خدا رو خوش نمی یاد . شیدا متوجه قضیه،سریع خودش را جمع وجور می کند.همزمان..تلفن زنگ می زند..سیدخانم سریع گوشی را برمی دارد سیدخانم: (باتوجه بشماره) سلام جناب آقای زندی..سلام.. ..توجه ها به او جلب می شود.. زیبا (به بقیه) ا..قربونش برم..راننده اتوبوسه است.. (باشیطنتی خاص داد می زند)زماهم سلام جناب زندی.... سیدخانم: (باتلفن) بعله ..بعله....همه خانومهاهستند..منتظر شمائیم....نه..نه ..درسته..درسته.. زیبا (برای اینکه بیشتر جلب نظر کند) تشریف فرما نمیشند؟ ببینند چقدر رشد کردیم..؟ خوب مارو کاشتند.. سیدخانم ناراحت یک لحظه گوشی را نگه می دارد وبا نگاهی سنگین به زیبا بی ادبی اش را به او گوشزد می کند.. مهین (سر زیبا ازدور دادمی زند) نخود.. نخود.. زیبا: تویکی خفه..لطفا... سیدخانم سر برمی گرداند و.به ابتدای دنج صحنه می آید.. سیدخانم (باتلفن) ببخشید آقای.زندی..یه کم بلندتر خواهشا......بعله..بعله... آذر (به سید خانم نزدیک تر می شود):چیزی شده.؟. سیدخانم ( با تلفن): چرا آقای زندی..؟... این یعنی چی؟ ... آذر (به سید خانوم): اتفاقی افتاده ...؟ سیدخانم: اخیر اصلا مهم نیست..مهم حل مشکلیه که پیش اومده.نه..نه .شمانگران اینجا نباشید.. مهین:( به حاج خانم): بازهم تاخیر؟ سیدخانم: (با تلفن) ان شالله..ان شالله....به امید خدا.. ( روبه همه):خانومها...متاسفانه ماشین یه مشکل کوچکی پیدا کرده..حرکتمون نیم ساعت به تاخیر افتاد.. زیبا: چه خوب آوا: نکنه بهت خوش میگذره.. مهین: تازه جیک جیک مستونشه. براش چه فرق میکنه..اینجا باشه یا اونجا..زدنی هاشو زده مالیدنی هاشو..الان داره میوه هاشو میریزه.. زیبا (خنده اش می گیرد) هه هه..هه سیدخانم: خانومها..آرومتر دیگه.. آوا: (رو به سید خانم ) مشکل شنیدیم سیدخانم..؟ سیدخانم: مشکل چی عرض کنم ولله.. گفت سریع حل میشه .. آوا: جالبه ، به قول مامان آقا ما رو طلبیده . اما کجا ؟ آذر (دلش را می گیرد) آخ..بدجور شور می زنه .. آوا: دوباره شور چی مامان؟ سیدخانم: نه آذر خانم.. آوا: نگران خونه ای.. می خوای زنگ بزنم تا ..... آذر: نه دستت درد نکنه دخترم . سیدخانم: چرا دلشوره شوکت خانم..بخدا توکل کن.. شیدا: تازه..خود آقا هم هست..دلت نلرزه...شنیدم هوای زاعراشو داره. تنهاشون نمیزاره.. زیبا: (به شیدا) شما اولین باره دارین میرین زیارت.. شیدا: (با شرمندگی) اگه قسمت بشه.. زیبا: پس مثل همیم.. شیدا: البته اول اول هم نه..ولی یه جورایی چرا..یه بار بچه که بودم بردنم.. زیبا (نزدیک شیدا می شود و آرامترو..مشتاق تر.) حالا چی یادت مونده از بچگیا..؟.. شیدا: اون زمونها ، طرفهای ما..از موقعیکه یه بچه بدنیا می اومد قسمتی از موهای سرش رو نگه می داشتند تا بیارن حرم اصلاحش کنند.. زیبا: ا..چه جالب...چرا؟ شیدا: یه سنت شده بود..اولا برای اینکه هرچه زودتر بخاطر مویی که هر روز بزرگتر وبزرگترمیشه به زیارت برند..دوم اینکه ارادتشوتتن رو به آقا موسی ابن جعفر... سیدخانم:(به آذرخانم).. حتی یه لحظه هم بی ذکر نمونین..حیف این لحظه ها نیست... ذکربخونید..آروم میشین آذر خانم.. آذر دفترچه زیارتنامه معصومین را درآورده وشروع به خواندن زیر لب می کند.... آوا: (زیارتنامه را ازدست او می گیرد..) یه کم آروم بگیر مامان..این الان یعنی چی ؟تو اصلا می دونی داری چی می خونی.... (قرصی روا به او می دهد) آرام بخشه...بزار تو دهنت... آذر: بدون آب که نمیشه.. آوا: می بینی که نیست..(دهن مادرش را باز می کند وقرص را درونش می گذارد) برای قرصای قبلیت هم نبود..هیچی نمیشه..من اینجام... مهین(بطرف سیدخانم آمده..) سید خانم..اگه این آقاهه متل سوار نیاد کم کمش از تشنگی تلف میشیم.. سیدخانم: یه مشکل کوچیکه اون هم به امید خدا.حل میشه.. مهین: چه مشکلی؟ سیدخانم: هیچی..اصلا هیچی نیست..دیگه آروم آروم سرو کله اش پیدا میشه.... مهین: چرا مثل اینکه چیزی هست وما بی خبریم.. آوا: اینهمه اتفاق..و اونوقت شما اینطور آروم وخونسرد..؟ سیدخانم: (آرام..) من تو شرایط خیلی سخت تر از اینهاش قرار گرفتم..دخترم.. گوشی آذر زنگ می زند.. آذر (گوشی را برمی دارد) الو..الو الو...صدات نمیاد...نمیاد ...قطع کن ..دوباره زنگ بزن دوباره زنگ می زند .. آذر: الو ..الو..صدات چرا نمیاد..؟الو..الو..(کلافه تر.. ) آوا (سراغ مادرش می آید) کیه.مامان.. شماره اش رو ببینم آوا: (با تعجب) عجیبه.. آذر: شماره کیه؟ آوا: اصلا ..شماره ای نیافتاده.. آذر: هرکی باشه..دوباره زنگ میزنه.. زیبا: (با شوخی وشیطنت دخترانه) پس بگو دلشوره هاتو ..حاج خانم..؟ آوا: (عصبانی) شوخی هم حدی داره..دخترخانم.. مهین: (باطعنه به زیبا) ایشون دختر نیستند.. سید خانم به مهین نگاهی می اندازد، زیبا که براثر طعنه نیم خیز شده بود..می نشیند.. آذر: استغفرالله سیدخانم: ..اگه زیادنگرانی باخونه یه..تماس بگیر.. آواگوشی خودرا برداشته وسریع شماره می گیرد..حین شماره گیری متوجه می شود ..هیچگونه آنتن دهی در موبایل نیست.. آوا: (باتعجب) آنتن نمیده ... زیبا (گوشی را ازکیفش درآورده وبرای اینکه خودی نشان دهد) سیستم گوشیتون ضعیفه..خانوما.. مال من تیزتره...ببینید.. آوا گوشی الهام را می گیرد ..: شرمنده..من وشما نداره...خانم شیدا (هم امتحان می کند) مثل اینکه..همه گیره.. زیبا (باتعجب به گوشی نگاه می کند) همین چنددقیقه پیش آنتن داشت.. آوا: مال همه اینطور بود ، ولی... زیبا: یعنی چی..؟.. شیدا: مگه توراهیم که یه لحظه آنتن بده..یه لحظه نه.. آوا: من که گیج شدم.. آذر: می بینین..؟ این یه نشونه است.... شیدا: نشونه چی آذر خانم؟ سیدخانم:(به آذر) ما داریم میریم زیارت. واسه همینه دلت زیادی شور می زنه..این اشتیاقه (به همه).این یه فرصتیه که دست هرکی نمی افته..خیلیا حسرت چنین لحظه هایی رو می خورند..این یه سعادته ، یا نصیب یا قسمت ..کوتا سال دیگه ..کی زنده که مرده..هرروز از زندگی ما عین لحظه قبل از شروع یه عملیات ..امکان برگشتی ممکنه نباشه..پس توکل کنید.. ناگهان گوشی سید خانم زنگ میزند .. آوا: (باخوشحالی داد می زند) آنتن داد سیدخانم: سلام وعلیکم… خوبین ان شاالله..؟ بعله..درسته…چی؟..نه..نه آقای زندی…واقعا ؟..خب الان میگید ما چیکار کنیم..؟..چی؟ ماشین بگیرید؟ وسایلامون پس چی؟ ..چی؟ بعله آقای زندی..بعله..درسته..هرجور صلاح می دونید...پس ما منتظرتماس شمائیم..... (تلفن قطع می شود)آوا گوشی سید خانم را سریع می گیرد ونگاه می کنید : چطور گوشیتون آنتن نداره ولی زنگ می خوره..؟.. (با گوشی او می خو.اهد تماس بگیرد..بی نتیجه است) نشد.. آذر: دختر ول کن یه گوشی سالم هست اونهم خراب میشه... شیدا: چی شد سیدخانم ؟ سیدخانم: میگه ماشین می گیرم براتون می فرستم.. زیبا: اصلا از وقتیکه پیاده شدیم..ماشینی از اینجا نگذشته..گذشته؟ مهین: راست میگه..من اصلا حواسم نبود.. زیبا: توحواست به خیلی چیزا نیست.. مهین : اما حواسم به تو یکی هست نخود.. شیدا: (شک می کند) چطور تا حالا متوجه این قضیه نشدیم.. آوا: ما متوجه خیلی چیزا نیستیم.. زیبا : مثلا..؟ مهین: اتفاق پارسال شیدا: چه ربطی داره..؟ آذر:(بطرف سید خانم می رود) دلم.آشوبه سیدخانم..عین سیر وسرکه داره می جوشه.. مهین: مثلا همین دلشوره ها آوا: مادرم بیشتر موقع ها دلشوره داره ..ماهم بهش عادت کردیم.. شیدا: (بطرف سیدخانم می رود) تکلیف چیه حاج خانم؟ چرا باید ماشین بگیریم.؟. آذر: سید خانم بعده این زیارت میره خانه خدا ان شالله..شیدا خانم.. شیدا: چه عیبی داره..ما ازالان بهش میگم حاج خانم..اصلاهرکی ارزشش پیش ما زیاده بهش بگم : حاج خانم مهین: همینکه مارو از این سرگردونی نجات میده می ارزه به صدتا خانه خدا.. آذر: (زبانش را قاز می گیرد) نگو ترو خدا... سیدخانم: ما، نه..اون خودش ماشین می گیره..تازه.گفت:.اگر لازم باشه.. شیدا: یعنی چه اتفاقی افتاده..؟ زیبا: چی به سر ما داره میاد؟ سیدخانم: آب قاطی روغن میشه..روغن سوزی داره..من چه میدونم ماشین این بنده خدا چشه..؟ یه چیزایی گفت که من سردرنیاوردم..گفت براتون ماشین می گیرم بفرستم بیاد زیاد معطل شدید.. شرمنده ام....بعدگفت: نه..نه.. خودم میام ..اونم گیر تعمیرگاهه دیگه..بیچاره گفت هرطوری که هست خودشومیرسونه..هی قول داد زیبا: می گفتی یه چندتا مشک آبی ..ساندیسی..معجونی چیزی می فرستاد کابلا خانم.. . مهین: تودیگه چرا؟.توکه باید ازاین وضع راضی باشی..می تونی بری آهنگاتو گوش کنی..بری توحال... زیبا: نه دیگه فاز نمیده..مگس پره....می پرونه..حس وحال ومیگم.. آوا: ازهم شروع کردین؟ بس کنیددیگه.. زیبا: چندبار متلک بارکرده..چیزی نگفتم..چندبار حرف پرونده ، موندم.... شیدا: خانومها.. به حرمت زیارتی که داریم میریم.. زیبا: گیرم همین زیارته است وگرنه... مهین: یه نگاه به خودت بنداز .توکوچه هم همین طور پستی..بی چشم و رو... فقط بلدی چشای بقیه رو دنبال خودت بکشونی . زیارت میای چیکار؟ ... زیبا: پس یکیش تویی ...اونیکه دارم شکایتش رو پش آقا می برم .. مهین: بد میگم..؟ می مالی.. میرقصی.. فکر کردی کجا میری؟عروسی ننه ات..؟ زیبا : آره میرم عروسی ننه ات ..به تو چه..؟ اصلا می خوای تیلیف کنم مش رحیمت هم پاشه بیاد ازدین وایمون که گذشت...بد نمیگذره ها..خب بالاخره یه جورایی ساقیه دیگه....بنگاه وانگور.و انبار و... (مهین که تا بیخ گوشش سرخ شده ناگهان حمله ور می شود..گیس زیبا را می گیرد زیبا برای دفاع از خود از شانه های او گرفته:) مهین: شاتو بستی و دهنت و واکردی که چی می خواییی عیبای خودتو لا پوشی کنی . بی حیا؟ زیبا: پس بگوحرفهااز کجا آب خورده . مهین: چی فکر کردی؟فکر کردی مردم زندگشون رواز سرراه پیدا کردن که دودستی تقدیمت کنن زیبا: یطوری میگه زندگی..زندگی..دهن آدم آب می افته.. مهین: بهت حق میدم..آدم که شب وروزش تو کوچه خیابون بگذره.. زیبا: .تا همین امروز دلم برات می سوخت بدبخت ، حالا می بینم هرچیه ..حقته ؟ مهین: اونی که مستحقه دل سوزیه خودتی بیچاره،سر تو کرد ی زیر برف واز خودت بی خبر.. زیبا: من یاتو ؟ بی خبری یا.. خودت و زد ی به نفهمی . آره اینجوری برات صرف می کنه . نگفتی تیلیف کنم مش رحیمت هم پاشه بیاد. مهین: بگو.. چند دفعه باهاش خوردی؟ زیبا: : شوهر توئه ..ازمن می پرسی..؟ سیدخانم ودیگر زنها درتلاش هستند تا جلوی این نزاع را بگیرند..مهین ازگیس زیبا می کشد و زیبا ازگیس مهین تا اینکه ، ناگهان سید خانم بواسطه این بگیر وبزنها به زمین می افتد..گیس زیبا از بن بدست مهین می آمده است.. مهین : (باچشمان ازحدقه درآمده) گیس ؟ شیدا: کلاه گیس؟ آذر: (نگران حال سید خانم که به زمین افتاده است) خدا منو بکشه.. سیدخانم چی شد؟ آوا: (نگران مادرش) مامان.. آذر: (داد می زند) عصای سید خانم.. آذر با کمک شیدا در حال بلند کردن سید خانم از زمین هستند که ناگهان نگاه آوا به پای در زمین مانده سیدخانم می افتد..عصا از دستش می افتد..تعادل خود را ازدست می دهد.. سید خانم: (باخنده) بندش در رفته... آذر (با خنده) بچه ام ترسید سید خانم.. شیدا : (زیر پای سید خانم خم می شود) من درستش می کنم.. سید خانم: نه زحمت نکش ..خودم زبونش رو بلدهم.. شیدا: یه گره زدن که... سید خانم مشغول بستن بندهای پای مصنوعی اش است...-آذر آوا را به هوش آورده... زیبا (در حال نگاه دقیق به کارهای سید خانم است) جل الخالق.. (همه ساکت می شوند.. )..ناگهان سکوتی سنگین بین زنها حکم فرما می شود...تا اینکه آوا با منمن هایش این سکوت را می شکند شیدا: همه کلافه ائیم.سید خانم..بی خود نیست که بهم می پریم آذر: موندیم..نمی دونیم قراره چه اتفاقی بیافته.. مهین: (گریه اش گرفته..با خودش ) چطور یه الف بچه..هست ونیستت رو برد زیر زبونش و تف کرد روصورتت..ای بمیری مهین..چرا اینطور زنده ای؟ می بینی چه بی آبرو شدی؟ .. می بینی چه راحت سکه یه پولی؟..می بینی؟ یکی مثل اون تن لش کرور کرور بیاره ، ببنده ، بگیره، (شروع به خود زنی می کند) بخوره ، بفروشه.،بریزه بپاشه..مست کنه..اونوقت باید تاوونش رو تو بدی...د..حقته....بخدا همه زنها برای جلو گیری از اینکار ، دستهای اورا گرفته اند) (سرخودش داد می زند)حقته..مهین...حقته.. سیدخانم برای دلداری اش هم شده او را به آغوش می کشد..مهین..بغض اش درحال ازبین رفتن است که ناگهان حلقومش را می گیرد..دردی کشنده حلقومش را می فشارد.. آذر : (دادمی کشد) یا فاطمه زهرا.. مهین خانم به زمین افتاده وحلقومش را نمی تواند رها کند...نمی تواند نفس بکشد... سیدخانم: آب..آب بیارید.. زیبا کمی آبمعدنی در کیفش داشت ، میاورد...به حلقوم مهین می ریزند..تا اینکه آرام می شود....ناگهان زیبا متوجه نگاههای همه..مجبور می شود ازجمع دور شود...کلاه گیس را از زمین برداشته و ازجمع دور می شود..مهین آرام تر می شود.. آذر: چرا این کارو باخودت می کنی مهین خانم؟ مگه نمی بینی دلشوره منو.. شیدا: به خودت رحمت بیاد.. آوا: به بچه هات رحمت بیاد..اونا چه گناهی کردن.. مهین: (درگوشه ای از صحنه...سفره دلش را پهن کرده) شب عقدکنون داداشم عروسی رو با اون آبهای گندش به قه کشید..گفتم یه عمر خوردی چی شده.؟ بیا وتو این شب عزیز ترا به عزیزات قسم میدم.. ..گفت :عروسی بی می ومستی..یعنی چی زن ؟ دهنش بو گند داد لعنتی ...ازهمون شب بود که خواب نما شدم..کم مونده عقلمو از دست بدم دیگه...هرشب خواب هرشب خواب..یه خواب راحت ندارم....میرم تا یه شب آروم بلکه سرضریح کپه مرگمو بزارم بمیرم.... آذر: مگه چی خواب می بینی..مهین خانم..؟ مهین: همش خواب می بینم بدجوری تگرگ می زنه به انبار، انبار انگور رو میگم،..انگورا روانگار بدی زیر لودر.. از انگورای له شده خون میاد بیرون..سیل خون جون و بچه وخونمو برداشته داره می بره....وای.... شیدا: خودت اذیت می کنی مهین خانم سیدخانم: هیچ می دونی..آقا رو با انگور مسموم کردند.؟.هیچ می دونی این میوه فقط بخاطر همین کار اون خلیفه ملعون پیش خدا تا آخر دنیا شرمنده است..؟کافیه یه کارد به تنه این درخت می خوره... ازچشم زخمش تا عمر داره اشک بیرون میاد...؟ آوا: بسه دیگه ترو خدا..اینهمه دلشوره..اینهمه خواب..اینهمه تعبیر..اینهمه.خرافات.. شیدا: (می آشوبد) دیگه چی.... آذر: (یکه خورده) دخترم آوا.. آوا: اینهمه اعتقاد..اینهمه اشتیاق..پس کو یه جواب..؟چرا کمکمون نمی کنه.؟. اینجا وسط بیابون..ول معطلیم..هرلحظه منتظر یه تلفن ..هرلحظه منتظر یه اتفاق.. سیدخانم ( برای آرام کردن او): اینها آزمایش معشوقه.. آوا: تو رو خدا شعر نگید سید خانم.. .. آذر: (رودر روی دخترش ایستاده) تو زیاد می دونی..یا سید خانم..؟ آوا: (با حرص) حاج خانم.. شیدا: البته آوا خانم هم درسشو خوندن.. آذر: (با نگاهی غضبناک) اونها همشون کاغذ پاره اند وگرنه ... سیدخانم: نه آذر خانم اینقده هم قدرنشناس نباشین.. آوا با عصبانیت خود را ازجمع بیرون می کشد... آوا: بخاطر همون کاغذپاره هان الان اسیر جاده ائیم..الان اینجا دیگه اون علم که باید به دادمون برسه..نه اعتقاد.. سیدخانم: زیاد چشماتو نبند.. یوقت می بینی زیادی بی راهه رفتی دخترم... آوا: (با مسخره) آره من چشمام رو بستم.و دارم راه میرم..(با طعنه) ترو خدا دعا کنین نیافتم... (آذر با خشم به آوا نزدیک شده وبا سیلی محکمی که به او می زند..ساکتش می کند..)آوا به گوشه ای از صحنه می رود و آراو آرام گریه می کند . آذر حرفی برای گفتن ندارد... زیبا: (ازجا برمی خیزد برای اینکه فضا را عوض کرده باشد . ) داره هوا تاریک میشه..( به سمت یلدا می رود تا او را آرام کند .) شیدا: هیچ ماشینی هم از اینجا رد نشده.. مهین: آبی هم برای خوردن نداریم.. شیدا: گوشیامون هم خط نمیده.. زیبا: شک می کنم..واقعا اینجا جاده است. یا مثلث برمودا؟ سیدخانم: ساعت ، ساعت چنده؟ شیدا:(به ساعتش نگاه می کند) کارنمیکنه از باطریش که نیست تازه عوضش کردم مهین: پس ازچی می تونه باشه؟ آذر: ساعت من هم کار نمیکنه.آوا..بیا.. .( آوا جوابی به مادرش نمی دهد ،هنوز درگیر خودش است..) زیبا:(از کیفش ساعت را گشته وپیدا می کند) عجیبه...اینجا چه خبره..؟ شیدا: وقتی اینجا پیاده شدیم ساعت من کار میکرد..سه وسیزده دقیقه..دقیقا یادمه.... مهین: دارم دیونه میشم.. سیدخانم: آروم باشید..چرا اینقده شلوغش می کنین؟به سلامتی داریم میری زیارت...توکلی..امیدی.. زیبا: هواش پرید دیگه حاج خانم.. تواین هیر ویری نمیشه به زیارت زوم کرد.. آذر: من می دونستم.. شیدا: چیزی هستش که ما نباید بدونیم..؟ آوا: حتما لازمه..که ..ندونیم. سیدخانم: چی رو می خواین بدونید؟ مهین: اتفاق پارسال.. سید خانم: خب؟ مهین: پارسال چی شده بود..؟ آذر: (با خوف..) وحشتناکه آوا (بازنگران حال مادرش) چی وحشتناکه دوباره مامان..؟ سیدخانم (شروع می کند) خیله خب.. همه آماده وگوش به زنگ.. سید خانم: واقعیت اینه که..سال پیش..همین موقع..همین جا... البته..سالها پیش... تلفن زنگ می زند... سیدخانم (گوشی را برمی دارد...) سلام آقای زندی.. .خوش خبرباشید...بفرمائید...خب..خب..الحمدلله..شکر خدا ..قربون آقا برم الهی..معطلمون نذاشت....پس ما ، اینجا دم دستیامون رو جمع وجور کنیم دیگه..شکر خدا ..پس راه افتادین.. دارین میاین دیگه..؟.به امید خدا....الحمدلله....شکر خدا... (زنها امیدوارانه بدون هیچگونه سوالی منتظر جواب خوشی از حاج خانم هستند..) سیدخانم: به لطف خدا مشکل ماشین درست شد.البته.این نظر لطف آقاست...آقای راننده توراهه.. به قوت خدا...داره میاد.. آذر: یعنی همه چی درست شد..؟ آوا: شنیدی که مادر.. آذر: یه سفره ی ابوالفضل نظر پسر شهیدت سیدخانم.... شیدا: (با خوشحالی) ماشین داره میاد زیبا: (می خندد) کیف من کو؟ مهین: (باخنده) میارم برات.. سیدخانم: شکر خدا همه چی درست شد... آذر: (در حال آوردن کیفش) صدمرتبه شکر سید خانم: (با سلام وصلوات تسبیح وقرآن را داخل کیفش می گذارد) البته هر سفری همین لحظه هاست که خاطره میشه.. آوا: (با خوشحالی در حال جمع کردن وسایلهایش) خواستین بنویسین ، اینطور بنویسین : خاطره های خوش زیارت... (همه زنها با خوشحالی سراغ وسایلشان رفته اند تا آماده شوند برای عزیمت..) آذر: ولی دلشوره من همچنان هست..(همه می خندند) مهین: وای ازدست این دلشوره هات .. شیدا: آوا حق داشت..ماهم دیگه داریم به دلشوره هات عادت می کنیم سیدخانم: .. هیچ فکر کردی که دلشوره ی تو می تونه ازاشتیاق باشه نه از ترس... (همه وسایلهایشان را جمع کرده اند..و آماده...) شیدا: خب.. ما آماده ائیم..فرمانده مهین: اتفاقا یکیمون از همه بیشتر... آوا: کی؟ مهین: (باخنده) اونیکه نیست.. (همه زیبا را نگاه می کنند..زیبا فرصتی هرچند کوتاه برای آرایش پیدا کرده است..). شیدا: وای که این اشتیاق اون برای زیارت منو کشته..دقت کردید.؟.هرموقع خبر از رفتن شده ..اون نونوارمیکنه سیدخانم: خودش رو داره برای دیدن یار آماده می کنه..این هم یه جورشه دیگه..زیارت که فقط به تسبیح وذکر نیست که خانوما...یادم میاد قبل از شروع عملیات..فرمانده گردان ..(باخنده) اسمش ، حاجی گنجشک بود.....دقیقا یادمه ..وقتی اومدم فشار خونش رو بگیرم لباسای اتوشده و نونوار تنش چشمام رو زد..همیشه اینطور بود..ولی اینبار یه خورده بیشتر ازهمیشه..(می خندد) موهاش رو با آب شونه کرده بود....اون همیشه اینطور بود..یعنی همه ی گردان به طبعیت از اون ..قبل از هرعملیات ، نو نوار بودیم..لباسای تازه وسر وضعی بیا وببین... ..تلفن زنگ می زند.. سیدخانم گوشی را برمی دارد..: سلام.. آقای زندی..صداتون رو دارم می شنوم..چی؟ نه..یا امام غریب..چیه؟ چه اتفاقی افتاده؟ چرا داد می زنید..؟ ترمز؟ ترمز بریدین..؟ الان کجائین شما..؟ یا خانم فاطمه زهرا..یا خدا..(داد می زند) آقای زندی..آقای زندی..... تلفن از دست سیدخانم می افتد..همه او را می گیرند..نایی برای ایستادن ندارد..: میگه: ترمز بریده...میگه: داریم میریم دره...میگه:خودتون بندازین پائین.. جونتونو نجات بدین.. (سر زنها محکم داد می زند)پس چراوایستادین؟ چرا کاری نمی کنین ؟خودتونو بندازین بیرون. د.بپرین بیرون..... (با تمام توان داد می زند) بپرین بیرون.. صدای وحشتناک ترمز اتوبوس... زنها ناخودآگاه از حالت عادی خارج شده واز ترس جانشان خودشان را به جایی از صحنه پرت می کنند *** صدای واژگونی اتوبوس..... *** نور گرفته می شود صدای مردی که با تمام توان دادمی کشد.. سکوت... کمی بعد.. صدای ترانه ای که از ضبط صوت قدیمی اتوبوس بگوش می رسد: چون آهوی گمگشته به هرگوشه دوانم تا دام درآغوش نگیرم نگرانم... ........(صدای این ترانه آرام آرام به پس زمینه تبدیل می شود) صدای مردی: -: بفرما چایی.. مردی دیگر: -: توفکر این بنده خدام..ببین چطور عجله داره... -: حتی یه چائی هم اینجا نمی خوره..میاد وسایلا رو میده میگه ماشین م خراب شده مسافرام موندن سر راه..همشون زن اند بنده خدا ها.... ..عوض زیارت سرگردون بیابون..به آقا چه جوابی می خوام بدم ، موندم..روم سیاهه رمضون.. -: واقعا قضیه چیه رمضون..؟ -: هیچی..مثل اینکه سالها پیش یه چنین روزی این بنده خدا که داشت یه هیئت زنها رو می برده حرم ..همین پیچ ، آب روغن قاطی کرده ..ترمزش بریده..اتوبوس رفته تا ته دره..این خودشو پرت کرده بیرون ..بقیه ..که هیچ..زن بودن و نتونستند.. -: مگه تو تشییع جسدا نبوده؟.. -: ده روز بعد بهوش اومده.بنده خدا.. -: همه چیز رو بهش گفتن ..ولی اون هیچ چی رو باور نمی کنه..اون فکر می کنه ..مسافراش هنوز هم زنده اند.. -: .. هرسال اتوبوس رو برمی داره هلک هلک ..خالی خالی می کشونه سینه بیابون که چی..؟یه سال..دوسال. سه سال ..پنج سال..هفت سال..الان ده ساله..بااتوبوس خالی میاد ومیره..میگه مسافرام سرراهند.. (آه می کشد) کومسافر؟ پایان |
| آخرین بروز رسانی مطلب در سه شنبه ، 26 آبان 1388 ، 06:26 |